Po co teatr?

Bo w dzisiejszych czasach jest to jedyne miejsce gdzie może się coś zdarzyć naprawdę.
Popularne stwierdzenie:

Aktor gra więc udaję więc nie jest prawdziwy

jest wyświechtane. Faust może “udawać”, że jest człowiekiem poszukującym wiedzy, wykraczającej poza autorytety filozoficzne i teologiczne, którego ja, świadome swej indywidualności, pragnie przekroczyć granice narzucone mu przez czas i miejsce. Aktor tak ale widz, który wraz z nim wyrusza na te poszukiwania nie może udawać czy go to trapi czy nie.

Jeżeli jednak widz nie wyruszy na poszukiwania z aktorem, nie ucieknie na czas trwania przedstawienia od codziennej pogoni “za chlebem”, to jest to wina aktora lub reżysera (lub obu jednocześnie) ale nie teatru.



Po co film?

Bo to możliwość użycia większej ilości środków do rozmowy o tym co nas trapi i gryzie.

Mimo swych genialnych możliwości i rewelacyjnie nagłośnionych sal, zawsze jednak pozostanie młodszym bratem teatru.
Ale czy mając do czynienia np. z dwójką genialnych dzieci potrafimy określić, które z nich jest lepsze i bardziej kochane.



Po co reklama i promocja?

Bo każda firma musi konsekwentnie budować swój wizerunek.

Zarówno firmy jak i produkty, podobnie jak ludzie, mają swoją osobowość, która może poprzez jej upublicznienie spopularyzować ją lub wyeliminować z rynku.
Na osobowość produktu składa się kilka elementów: nazwa, opakowanie, cena, styl reklamy a przede wszystkim jej charakter.

PR & reklama, jako narzędzia komunikacji z otoczeniem, powinny służyć wzmocnieniu wizerunku firmy. Reklama, poprzez swój jednorodny komunikat, musi rok po roku stanowić konsekwentną projekcję tego samego wizerunku.

A to najlepiej jest robić z DG Film.